Decamerûn. Vinticìnch nuvèll da Giovanni Boccaccio. Ediz. italiana e lombarda

Ul “Decamerȗn”, ul libar di “Cènt nuvèll”, l’è stai sübit vultää in francées e in inglées; tänti paées vultävan i nuvèll e i a fasévan pasà ’me stόri tirää-föra dai lur tradiziȗn uräl. I “Cènt nuvèll” l’è ul primm laurà scrivüü in una lèngua mudèrna ch’al g’ha avüü un risültää inscì gränd, sia a livèll d’espansiȗn in tütt ul mund, sia a livèll suciäl, sia cülturäl che pόpulär. E ul sciur Boccaccio l’avéva spiegää parchè évan nasüü i “Cènt nuvèll”: “L’éva pasää mìa täntu tèmp ch’avévi cuminciää a scriv che ’na mè visìna la m’avéva dii che mi g’avévi la lèngua miliȗr e püsée dulza dul mund…”, ècu, i dόnn, lü al sa vόlg sèmpar a lur e a scriiv da lur parchè: “Lur, cun pagüra e vargógna, tegnan i pasiûn d’amûr ni lur delicää stómigh e quänta püsée fórza g’hann a cunfrûnt da quij pasiûn che sa vedan, la sà dumà chi i ha pruää”… E pö, änzi, in tütt i nuvèll sa pärla, e sa cänta, sèmpar d’amȗr. Inscì hoo dii dô parόll änca mi e pö, dal mumènt che i nuvèll i hann vultää in cinées, giapunées, cureän e chi püsée ga n’ha… na meta e la nόstra lèngua l’è la miliȗr e püsée dulza dul mund, un pȗ da nuvèll, i hoo vultää nu la lèngua dul lägh da Varées. Premessa di Giancarlo Giorgeggi.